البيت 16.14
असौ मया हतः शत्रुर्हनिष्ये चापरानपि ।
ईश्वरोऽहमहं भोगी सिद्धोऽहं बलवान्सुखी ॥
النقحرة
asau mayā hataḥ śatrurhaniṣye cāparānapi |
īśvaro'hamahaṃ bhogī siddho'haṃ balavānsukhī ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
तो शत्रू मी मारला, आणि इतरांनाही मी मारीन. मी ईश्वर आहे, मी भोगी आहे, मी सिद्ध, बलवान आणि सुखी आहे.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
स्वगत संपत्तीवरून इतरांवरील सत्तेकडे वळते. एक शत्रू मारला गेला आहे आणि आणखी मारले जातील. मग बढायांची माळ येते: मी ईश्वर आहे, भोगणारा आहे, यशस्वी, बलवान आणि सुखी आहे. गीता दिव्य स्वामीसाठी वापरत असलेला ईश्वर हा शब्द येथे अहंकार स्वतःसाठी वापरतो. रणांगणावर, जिथे हत्या सहज गर्वाचे कारण होऊ शकते, या श्लोकाला धारदार प्रासंगिकता आहे, आणि तो संवादाच्या आरंभी अर्जुनाने दाखवलेल्या अनिच्छेशी विरोधाभास साधतो.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08