البيت 15.7
ममैवांशो जीवलोके जीवभूतः सनातनः ।
मनःषष्ठानीन्द्रियाणि प्रकृतिस्थानि कर्षति ॥
النقحرة
mamaivāṃśo jīvaloke jīvabhūtaḥ sanātanaḥ |
manaḥṣaṣṭhānīndriyāṇi prakṛtisthāni karṣati ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
என்னுடைய நிலைத்த ஒரு கூறே உயிர்களின் உலகில் ஜீவனாகி, பிரகிருதியில் உள்ள மனத்தை ஆறாவதாகக் கொண்ட புலன்களைத் தன்னிடம் ஈர்க்கிறது.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
இந்தச் சுலோகம் இலக்கிலிருந்து பயணியை நோக்கித் திரும்புகிறது. தனி உயிர் (ஜீவன்) கிருஷ்ணரின் நிலைத்த ஒரு கூறு என்று அழைக்கப்படுகிறது. அது ஐந்து புலன்களையும் ஆறாவதாக மனத்தையும் தன்னைச் சுற்றி ஈர்த்துக்கொள்கிறது; இவை அனைத்தும் பிரகிருதியைச் சேர்ந்தவை. இங்கே கூறு என்பதன் பொருளில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: உண்மையான ஆனால் தனித்த ஒரு பகுதியாக, அல்லது பிரிந்தது போலத் தோன்றும் ஒரே உண்மையாக. எப்படியாயினும், இந்தச் சுலோகம் ஆத்மாவுக்கு இறைமையில் வேரூன்றிய ஒரு மேன்மையைத் தருகிறது; அதே நேரத்தில் அது எப்படிப் புலன்களில் சிக்கிக்கொள்கிறது என்பதையும் விளக்குகிறது.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08