البيت 15.1
ऊर्ध्वमूलमधःशाखमश्वत्थं प्राहुरव्ययम् ।
छन्दांसि यस्य पर्णानि यस्तं वेद स वेदवित् ॥
النقحرة
ūrdhvamūlamadhaḥśākhamaśvatthaṃ prāhuravyayam |
chandāṃsi yasya parṇāni yastaṃ veda sa vedavit ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
श्रीभगवानले भन्नुभयो: जरा माथि र हाँगा तल भएको एउटा अविनाशी अश्वत्थ रूखको कुरा गरिन्छ। वैदिक छन्दहरू त्यसका पात हुन्, र जसले त्यसलाई जान्दछ उसले वेद जान्दछ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
कृष्ण तर्कको सट्टा एउटा बिम्बबाट अध्याय खोल्नुहुन्छ। पवित्र पीपल, अश्वत्थलाई उल्टो चित्रण गरिएको छ, सर्वोच्च स्रोतमा माथि जरा गाडेको र संसारतिर तल हाँगा फैलाएको। यसका पात वैदिक मन्त्र हुन्, जसले यसभित्रको जीवनलाई धान्छन् र छाया दिन्छन्। यसलाई अविनाशी भन्नाले कुनै एउटा रूख होइन, सांसारिक अस्तित्व, अर्थात् संसार (जन्म-मृत्युको चक्र) को अनन्त प्रवाहतर्फ सङ्केत गर्छ। अघिल्लो अध्यायमा गुणहरूको वर्णन गरेपछि कृष्ण अब तिनले बुनेको सम्पूर्ण जालको एउटै चित्र दिनुहुन्छ, र त्यसलाई बुझ्नु नै वेद जान्नुको वास्तविक अर्थ हो भन्नुहुन्छ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08