البيت 14.4
सर्वयोनिषु कौन्तेय मूर्तयः सम्भवन्ति याः ।
तासां ब्रह्म महद्योनिरहं बीजप्रदः पिता ॥
النقحرة
sarvayoniṣu kaunteya mūrtayaḥ sambhavanti yāḥ |
tāsāṃ brahma mahadyonirahaṃ bījapradaḥ pitā ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
குந்தியின் மைந்தனே, எந்தக் கருவறையில் எந்த வடிவங்கள் தோன்றினாலும், மகத் பிரம்மமே அவற்றின் கருவறை; நானே விதையளிக்கும் தந்தை.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
கிருஷ்ணர் இந்தப் படிமத்தை ஒவ்வோர் உயிர் வடிவத்துக்கும் விரிவாக்குகிறார். மனிதரோ விலங்கோ தாவரமோ, எந்தக் கருவறையிலிருந்து எந்த உடல்கள் பிறந்தாலும், அவற்றின் இறுதிக் கருவறை மகத் பிரம்மம்; விதையைத் தரும் தந்தை அவரே. ஆகவே ஒவ்வோர் உயிருக்கும் பொதுவான தாயும் பொதுவான தந்தையும் உண்டு. எல்லா உயிர்களுக்கிடையிலான உறவுக்கு இந்தச் சுலோகம் அண்ட அடிப்படையைத் தருகிறது. தன் உறவினர்களைக் கொல்வது பற்றித் துயருற்று உரையாடலைத் தொடங்கிய அர்ஜுனனுக்கு, அது குடும்பம் என்ற எண்ணத்தை எல்லா உயிர்களையும் உள்ளடக்கும்படி விரிவாக்குகிறது. இயற்கையில் பிறந்த உயிர்கள் எப்படிக் கட்டுண்கின்றன என்பதை விளக்கும் அடுத்த சுலோகத்துக்கும் வழி அமைக்கிறது.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08