البيت 14.27
ब्रह्मणो हि प्रतिष्ठाहममृतस्याव्ययस्य च ।
शाश्वतस्य च धर्मस्य सुखस्यैकान्तिकस्य च ॥
النقحرة
brahmaṇo hi pratiṣṭhāhamamṛtasyāvyayasya ca |
śāśvatasya ca dharmasya sukhasyaikāntikasya ca ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
കാരണം, ബ്രഹ്മത്തിന്റെയും അമൃതവും അവ്യയവുമായതിന്റെയും ശാശ്വതധർമ്മത്തിന്റെയും ഏകാന്തമായ സുഖത്തിന്റെയും ആധാരം ഞാനാണ്.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
തന്നോടുള്ള ഭക്തി എന്തുകൊണ്ടു ബ്രഹ്മത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നുവെന്ന് കൃഷ്ണൻ വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ട് അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മത്തിന്റെയും, അമൃതവും അവ്യയവുമായതിന്റെയും, ശാശ്വതധർമ്മത്തിന്റെയും, ഏകാന്തമായ സുഖത്തിന്റെയും പ്രതിഷ്ഠ, അഥവാ അടിത്തറ, അദ്ദേഹമാണ്. ഈ ശ്ലോകം പലവിധം വായിക്കപ്പെടുന്നു: ചിലർ വ്യക്തിരൂപനായ ഈശ്വരനെ നിർഗുണബ്രഹ്മത്തിന്റെയും ആശ്രയമായി കാണുന്നു; മറ്റുചിലർ കൃഷ്ണനെ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ ഘനീഭൂതമായ സാന്നിധ്യമായി കാണുന്നു. ഏതായാലും, ഭക്തിയും ജ്ഞാനത്തിന്റെ പരമലക്ഷ്യവും ഇവിടെ ഒന്നിക്കുന്നു.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08