البيت 14.19
नान्यं गुणेभ्यः कर्तारं यदा द्रष्टानुपश्यति ।
गुणेभ्यश्च परं वेत्ति मद्भावं सोऽधिगच्छति ॥
النقحرة
nānyaṃ guṇebhyaḥ kartāraṃ yadā draṣṭānupaśyati |
guṇebhyaśca paraṃ vetti madbhāvaṃ so'dhigacchati ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
जब द्रष्टाले गुणहरूबाहेक अर्को कुनै कर्ता देख्दैन, र गुणहरूभन्दा परको तत्त्व जान्दछ, तब ऊ मेरो भावलाई प्राप्त गर्छ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
अब कृष्ण बाहिर निस्कने बाटो देखाउनुहुन्छ। जब द्रष्टा, अर्थात् साँच्चै अवलोकन गर्ने, गुणहरूबाहेक कुनै कर्ताले कर्म गरिरहेको छैन भनी देख्छ, र तिनभन्दा पर के छ भनी जान्दछ, तब ऊ कृष्णको आफ्नै भावमा पुग्छ। यसले सबै कर्म प्रकृतिले गर्छ र आत्मा कर्ता होइन भन्ने अघिल्लो अध्यायको शिक्षाको प्रतिध्वनि गर्छ। साँचो कुरा दोहोरो पहिचान हो: गुणहरूलाई सबै परिवर्तनका कर्ताका रूपमा देख्नु, र तिनभन्दा परको अछुतो यथार्थलाई जान्नु। यस्तो दृष्टिले तीनमध्ये कुनैसँग, सत्त्वसँगसमेत, आफूलाई एक ठान्नबाट मुक्त गर्छ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08