البيت 13.22
पुरुषः प्रकृतिस्थो हि भुङ्क्ते प्रकृतिजान्गुणान् ।
कारणं गुणसङ्गोऽस्य सदसद्योनिजन्मसु ॥
النقحرة
puruṣaḥ prakṛtistho hi bhuṅkte prakṛtijānguṇān |
kāraṇaṃ guṇasaṅgo'sya sadasadyonijanmasu ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਮੋਹ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੀਆਂ ਮਾੜੀਆਂ ਜੂਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ਇੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬੰਧਨ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਪੁਰਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੋਈ ਔਕੜ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਪੁਰਖ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਮੋਹ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਖ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਜੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਮੋਹ ਉੱਚੀਆਂ ਨੀਵੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਸਲੋਕ ਸੰਸਾਰ (ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦਾ ਚੱਕਰ) ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨਾ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਨਾ ਪੁਰਖ ਵਿੱਚ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਚਿੰਬੜਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਧਾ ਇਲਾਜ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08