البيت 12.3
ये त्वक्षरमनिर्देश्यमव्यक्तं पर्युपासते ।
सर्वत्रगमचिन्त्यञ्च कूटस्थमचलन्ध्रुवम् ॥
النقحرة
ye tvakṣaramanirdeśyamavyaktaṃ paryupāsate |
sarvatragamacintyañca kūṭasthamacalandhruvam ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
પણ જેઓ અનિર્દેશ્ય, અવ્યક્ત, સર્વવ્યાપી, અચિંત્ય, કૂટસ્થ, અચળ અને ધ્રુવ એવા અક્ષરની ઉપાસના કરે છે,
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
કૃષ્ણ બીજા પ્રકારના સાધકનું વર્ણન કરે છે. તેઓ એવા અક્ષરની ઉપાસના કરે છે જેનું વર્ણન થઈ શકતું નથી, જે અવ્યક્ત છે, બધે હાજર છે અને વિચારથી પર છે. તે કૂટસ્થ છે, એટલે એરણની જેમ બદલાયા વિના સ્થિર, અચળ અને સદા એકસરખું. વિશેષણોની આ લાંબી યાદી મોટા ભાગે નકારાત્મક છે: તે કહે છે કે અક્ષર શું નથી. આવી ઉપાસના માટે મનને કોઈ આકાર કે ગુણનો આધાર મળતો નથી. વાક્ય આગલા શ્લોકમાં પૂરું થાય છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08