البيت 11.50
इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा
स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः ।
आश्वासयामास च भीतमेनं
भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा ॥
النقحرة
ityarjunaṃ vāsudevastathoktvā
svakaṃ rūpaṃ darśayāmāsa bhūyaḥ |
āśvāsayāmāsa ca bhītamenaṃ
bhūtvā punaḥ saumyavapurmahātmā ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
सञ्जयले भने: अर्जुनलाई यसो भनेर वासुदेवले फेरि आफ्नो रूप देखाउनुभयो, र महात्माले फेरि सौम्य शरीर धारण गरेर डराएका अर्जुनलाई आश्वासन दिनुभयो।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
सञ्जय फर्काइको वर्णन गर्छन्। वासुदेव भनिएका कृष्णले फेरि आफ्नो रूप देखाउनुहुन्छ, र महात्मा फेरि सौम्य आकार लिएर डराएका अर्जुनलाई सान्त्वना दिनुहुन्छ। स्वकम्, अर्थात् आफ्नै भन्ने शब्दलाई विभिन्न तरिकाले बुझिएको छ: अर्जुनले मागेको चतुर्भुज रूप, परिचित मानव रूप, वा क्रमशः दुवै। सौम्य, अर्थात् कोमल वा मनोहर भन्ने शब्द घोरको विपरीत हो। दृश्यले दर्शनलाई सान्त्वनाको कार्यसँग टुङ्ग्याउँछ। विश्वरूपका देव काँपिरहेका साथीलाई शान्त पार्ने मित्र पनि हुनुहुन्छ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08