البيت 11.49
मा ते व्यथा मा च विमूढभावो
दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं
तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥
النقحرة
mā te vyathā mā ca vimūḍhabhāvo
dṛṣṭvā rūpaṃ ghoramīdṛṅmamedam |
vyapetabhīḥ prītamanāḥ punastvaṃ
tadeva me rūpamidaṃ prapaśya ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
أنفايا (ترتيب النثر)
मम इदम् ईदृक् घोरं रूपं दृष्ट्वा ते व्यथा मा, विमूढभावः च मा, त्वं व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनः तत् एव मे इदं रूपं प्रपश्य।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
भगवान् अर्जुनं साक्षात् आश्वासयति। घोरं रूपं दृष्ट्वा व्यथा मोहः वा मा भूत्। भयं त्यक्त्वा प्रसन्नमनसा पुनः परिचितं रूपं पश्य इति वदति। अयं श्लोकः सन्धिः, दर्शनस्य उग्रता शान्तिं प्रति परिवर्तते। गुरुः शिष्यं न भीषयित्वा त्यजति, किन्तु तस्य मनः पुनः स्थिरीकरोति।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08