البيت 11.49
मा ते व्यथा मा च विमूढभावो
दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं
तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥
النقحرة
mā te vyathā mā ca vimūḍhabhāvo
dṛṣṭvā rūpaṃ ghoramīdṛṅmamedam |
vyapetabhīḥ prītamanāḥ punastvaṃ
tadeva me rūpamidaṃ prapaśya ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ମୋର ଏହି ଘୋର ରୂପ ଦେଖି ବ୍ୟଥିତ ବା ବିମୂଢ଼ ହୁଅ ନାହିଁ। ଭୟମୁକ୍ତ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ମୋର ସେହି ରୂପକୁ ପୁଣି ଦେଖ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
କୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସିଧାସଳଖ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରନ୍ତି। ଏତେ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଦେଖି ସେ ବ୍ୟଥିତ ବା ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଭୟ ଛାଡ଼ି ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ସେ ଏବେ ତାଙ୍କ ଜଣାଶୁଣା ରୂପକୁ ପୁଣି ଦେଖିପାରନ୍ତି। ଶ୍ଳୋକର ସ୍ୱର କୋମଳ। ଅଭିଭୂତକାରୀ ଦର୍ଶନ ଦେଖାଇଥିବା ଗୁରୁ ଏବେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷାକୁ ଫେରାଇ ନେଉଛନ୍ତି। କୃଷ୍ଣ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ରୂପଟି ଭୟଙ୍କର ଥିଲା; ସେ ତାକୁ ଘୋର କହନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେ ଚାହାନ୍ତି ଅର୍ଜୁନ ସ୍ଥାୟୀ ଭୟ ବିନା ଏହି ଅନୁଭବରୁ ବାହାରନ୍ତୁ, ଆଗାମୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାର ଆତଙ୍କ ନୁହେଁ, ତାର ସତ୍ୟ ବହନ କରନ୍ତୁ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08