البيت 11.49
मा ते व्यथा मा च विमूढभावो
दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं
तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥
النقحرة
mā te vyathā mā ca vimūḍhabhāvo
dṛṣṭvā rūpaṃ ghoramīdṛṅmamedam |
vyapetabhīḥ prītamanāḥ punastvaṃ
tadeva me rūpamidaṃ prapaśya ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
मेरो यस्तो घोर रूप देखेर तिमी व्याकुल नहोऊ, मोहमा नपर। डर हटाएर प्रसन्न मनले फेरि मेरो त्यही यो रूप हेर।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
कृष्ण अर्जुनलाई सिधै ढाडस दिनुहुन्छ। यति भयानक रूप देखेकोमा उनी दुःखी वा अलमलमा पर्नुहुँदैन। डर पन्छाएर प्रसन्न मनले अब उनी आफूले चिनेको रूप फेरि हेर्न सक्छन्। श्लोकको स्वर कोमल छ। अभिभूत गर्ने दर्शन देखाउने गुरु अब शिष्यलाई सुरक्षामा फर्काउँदै हुनुहुन्छ। कृष्ण रूप भयानक थियो भन्ने अस्वीकार गर्नुहुन्न; उहाँ त्यसलाई घोर भन्नुहुन्छ। तर उहाँ चाहनुहुन्छ कि अर्जुन यो अनुभवबाट स्थायी डर लिएर नजाऊन्, अगाडिको युद्धमा त्यसको त्रास होइन, सत्य बोकेर जाऊन्।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08