البيت 11.49
मा ते व्यथा मा च विमूढभावो
दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं
तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥
النقحرة
mā te vyathā mā ca vimūḍhabhāvo
dṛṣṭvā rūpaṃ ghoramīdṛṅmamedam |
vyapetabhīḥ prītamanāḥ punastvaṃ
tadeva me rūpamidaṃ prapaśya ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
મારું આ ઘોર રૂપ જોઈને તું વ્યથિત ન થા અને મૂંઝાઈશ નહીં. ભયરહિત અને પ્રસન્ન મનવાળો થઈને તું ફરી મારું તે જ રૂપ જો.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
કૃષ્ણ સીધું અર્જુનને આશ્વાસન આપે છે. આટલું ભયાનક રૂપ જોયા પછી તેણે દુઃખી કે મૂંઝાયેલું ન રહેવું જોઈએ. ભય છોડીને પ્રસન્ન મને તેણે ફરી કૃષ્ણનું પરિચિત રૂપ જોવું. અહીં ગુરુની સંવેદનશીલતા દેખાય છે: તેમણે શિષ્યને તેની મર્યાદા સુધી પહોંચાડ્યો, પણ ત્યાં છોડી દીધો નહીં. ભવ્ય અનુભવ પછી સામાન્યમાં પાછા ફરવું પણ શિક્ષણનો ભાગ છે. જે મિત્રને અર્જુન જાણતો હતો, તે જ હવે ફરી તેની સામે હશે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08