البيت 11.45
अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा
भयेन च प्रव्यथितं मनो मे ।
तदेव मे दर्शय देव रूपं
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥
النقحرة
adṛṣṭapūrvaṃ hṛṣito'smi dṛṣṭvā
bhayena ca pravyathitaṃ mano me |
tadeva me darśaya deva rūpaṃ
prasīda deveśa jagannivāsa ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
മുമ്പൊരിക്കലും കാണാത്തതു കണ്ട് ഞാൻ ആനന്ദിക്കുന്നു; എങ്കിലും എന്റെ മനസ്സ് ഭയത്താൽ നടുങ്ങുന്നു. ദേവാ, അങ്ങയുടെ ആ രൂപംതന്നെ എനിക്കു കാണിച്ചുതരിക; ദേവേശാ, ജഗന്നിവാസാ, പ്രസാദിക്കേണമേ.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
അർജുനൻ തന്റെ ഇരട്ടവികാരം വ്യക്തമായി പറയുന്നു: ആരും മുമ്പു കാണാത്തതു കണ്ടതിൽ അദ്ദേഹം ആഹ്ലാദിക്കുന്നു; അതേസമയം മനസ്സ് ഭയത്താൽ ഇളകുന്നു. ആ രൂപം, അതായത് തനിക്കു പരിചിതമായ രൂപം, വീണ്ടും കാണിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഈ അപേക്ഷ മുമ്പത്തെ ആഗ്രഹത്തെ തലകീഴാക്കുന്നു: വിശ്വരൂപം കാണാൻ കൊതിച്ചവൻ ഇപ്പോൾ പരിചിതമായ മുഖം കാണാൻ കൊതിക്കുന്നു. അനന്തതയുടെ മുന്നിൽ മനുഷ്യഹൃദയത്തിന് അടുപ്പമുള്ള ഒരു രൂപം വേണം എന്ന സത്യം ശ്ലോകം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08