البيت 11.33
तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व
जित्वा शत्रून् भुङ्क्ष्व राज्यं समृद्धम् ।
मयैवैते निहताः पूर्वमेव
निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन् ॥
النقحرة
tasmāttvamuttiṣṭha yaśo labhasva
jitvā śatrūn bhuṅkṣva rājyaṃ samṛddham |
mayaivaite nihatāḥ pūrvameva
nimittamātraṃ bhava savyasācin ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
તેથી તું ઊઠ, યશ પ્રાપ્ત કર. શત્રુઓને જીતીને સમૃદ્ધ રાજ્ય ભોગવ. તેઓ મારા વડે પહેલેથી જ મરાયેલા છે; હે સવ્યસાચી, તું માત્ર નિમિત્ત બન.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
કૃષ્ણ વ્યવહારુ નિષ્કર્ષ કાઢે છે: અર્જુને ઊઠવું જોઈએ, યશ મેળવવો જોઈએ અને રાજ્ય જીતવું જોઈએ. યોદ્ધાઓ કૃષ્ણ વડે પહેલેથી જ હણાયેલા છે; અર્જુને માત્ર નિમિત્ત, એટલે સાધન, બનવાનું છે. સવ્યસાચી, એટલે બંને હાથે બાણ ચલાવી શકનાર, એ સંબોધન તેની કુશળતા યાદ અપાવે છે. આ શ્લોકે કર્તાપણા વિશે ઘણી ચર્ચા જગાવી છે: કેટલાક તેને અહંકાર છોડવાનો ઉપદેશ માને છે, તો કેટલાક પૂછે છે કે આમાં માનવની સ્વતંત્ર જવાબદારી ક્યાં રહે છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08