البيت 11.30
लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ताल्-
लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिः ।
तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं
भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो ॥
النقحرة
lelihyase grasamānaḥ samantāl-
lokānsamagrānvadanairjvaladbhiḥ |
tejobhirāpūrya jagatsamagraṃ
bhāsastavogrāḥ pratapanti viṣṇo ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
విష్ణూ, జ్వలించే ముఖాలతో సమస్త లోకాలను అన్ని వైపుల నుండీ మింగుతూ నీవు పెదవులు నాకుతున్నావు. నీ ఉగ్ర కిరణాలు సమస్త జగత్తును తేజస్సుతో నింపి తపింపజేస్తున్నాయి.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
అర్జునుడి వర్ణన అత్యంత భయానక స్థాయికి చేరుతుంది. శ్రీకృష్ణుడు మండే ముఖాలతో అన్ని వైపులా లోకాలను నాకుతూ మింగుతున్నాడు; ఆయన ఉగ్ర కాంతి విశ్వాన్ని నింపి కాల్చుతోంది. మింగే దైవం అనే ప్రతీక ప్రాచీనమైనది: సృష్టించి పోషించే శక్తే వెనక్కి తీసుకుంటుంది కూడా. ముందటి అధ్యాయంలో శ్రీకృష్ణుడు తనను సర్వహరుడైన మృత్యువన్నాడు; ఇక్కడ ఆ ప్రకటన కంటికి కనిపించే రూపం దాల్చుతుంది. అర్జునుడికి, పాఠకుడికి ఈ శ్లోకం సౌకర్యవంతమైన దూరాన్ని మిగల్చదు. తనకు తెలిసిన సమస్తపు లయం కూడా దైవంలో భాగమని అర్జునుడు ఎదుర్కోవాలి.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08