البيت 11.30
लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ताल्-
लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिः ।
तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं
भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो ॥
النقحرة
lelihyase grasamānaḥ samantāl-
lokānsamagrānvadanairjvaladbhiḥ |
tejobhirāpūrya jagatsamagraṃ
bhāsastavogrāḥ pratapanti viṣṇo ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
હે વિષ્ણુ, તમે પ્રજ્વલિત મુખો વડે બધી બાજુથી સર્વ લોકોને ગળી જતાં હોઠ ચાટો છો. તમારાં ઉગ્ર કિરણો આખા જગતને તેજથી ભરીને તપાવે છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
અર્જુનનું વર્ણન સૌથી ભયાનક બિંદુએ પહોંચે છે. કૃષ્ણ બળતાં મુખો વડે ચારે બાજુથી લોકોને ગળી રહ્યા છે અને હોઠ ચાટે છે, અને તેમનાં ઉગ્ર કિરણો આખા વિશ્વને તેજથી ભરી દઝાડે છે. આ છબી ભૂખ્યા અગ્નિ જેવી છે, જે જે કંઈ મળે તે ભક્ષ કરે છે. એ જ કૃષ્ણ જેમને અર્જુન મિત્ર માનતો હતો, હવે સર્વભક્ષી કાળ રૂપે દેખાય છે. આ ભયમાંથી જ આગલા શ્લોકનો પ્રશ્ન જન્મે છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08