البيت 11.27
वक्त्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति
दंष्ट्राकरालानि भयानकानि ।
केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु
सन्दृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः ॥
النقحرة
vaktrāṇi te tvaramāṇā viśanti
daṃṣṭrākarālāni bhayānakāni |
kecidvilagnā daśanāntareṣu
sandṛśyante cūrṇitairuttamāṅgaiḥ ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
கோரைப்பற்களால் அச்சமூட்டும் உன் கொடிய வாய்களுக்குள் விரைந்து நுழைகின்றனர். சிலர் தலைகள் நொறுங்கித் தூளாகி உன் பற்களின் இடுக்குகளில் சிக்கியிருப்பது தெரிகிறது.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
முந்தைய சுலோகத்தில் தொடங்கிய வாக்கியம் கீதையின் மிகக் கடுமையான படிமங்களில் ஒன்றுடன் நிறைவடைகிறது. இரு படைகளின் வீரர்களும் கிருஷ்ணரின் வாய்களுக்குள் விரைகின்றனர்; சிலர் தலைகள் நொறுங்கிப் பற்களுக்கிடையே சிக்கியிருப்பது தெரிகிறது. இந்தத் திகில் வேண்டுமென்றே அமைந்தது. தன் உறவினர்களைக் கொல்வதை அர்ஜுனன் அஞ்சினான்; இப்போது அவர்களுடைய மரணம், ஏற்கெனவே நிகழ்ந்துவிட்டது போல, இறைவடிவத்துக்குள் அடங்கியிருப்பதைக் காண்கிறான். இந்தச் சுலோகம் வன்முறையைப் போற்றவில்லை. எந்தத் தரப்பிலும் எவரும் தப்ப முடியாத காலத்தின், சாவின் உண்மையுடன் அர்ஜுனனை அது நேருக்குநேர் நிறுத்துகிறது. அவன் தவிர்க்க நினைத்தது ஏற்கெனவே பெரிய ஒழுங்கின் பகுதியாக உள்ளது.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08