البيت 11.24
नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं
व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा
धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥
النقحرة
nabhaḥspṛśaṃ dīptamanekavarṇaṃ
vyāttānanaṃ dīptaviśālanetram |
dṛṣṭvā hi tvāṃ pravyathitāntarātmā
dhṛtiṃ na vindāmi śamaṃ ca viṣṇo ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
విష్ణూ, ఆకాశాన్ని తాకుతూ, అనేక వర్ణాలతో ప్రజ్వలిస్తూ, తెరిచిన నోళ్ళతో, మండే విశాల నేత్రాలతో ఉన్న నిన్ను చూసి నా అంతరాత్మ కలవరపడుతోంది; నాకు ధైర్యమూ శాంతీ దొరకడం లేదు.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ఆకాశం వరకు చేరిన, అనేక వర్ణాలతో మెరిసే, నోళ్ళు తెరిచిన, మండే పెద్ద కళ్ళు గల రూపాన్ని అర్జునుడు వర్ణిస్తాడు. అతని అంతరంగం కదిలిపోయింది; ధృతి, అంటే స్థైర్యం గానీ శమం, అంటే శాంతి గానీ దొరకడం లేదని అంటాడు. గీత అతనికి అలవరచడానికి బోధిస్తున్న గుణాలు ఇవే. ఇంత శక్తి ముందు సహాయం లేని మానవ నిబ్బరం నిలవదని చూపుతూ దర్శనం వాటిని తొలగిస్తుంది. రూపం వెనుక ఉన్న దేవుడిని గుర్తిస్తూ ఆయనను విష్ణూ అని పిలుస్తాడు. ఇది సంపూర్ణ అంతరంగ కల్లోలం యొక్క ఒప్పుకోలు; అది కరుణ కోసం వేడుకోలుకు దారితీస్తుంది.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08