البيت 11.19
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य-
मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् ।
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रं
स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥
النقحرة
anādimadhyāntamanantavīrya-
manantabāhuṃ śaśisūryanetram |
paśyāmi tvāṃ dīptahutāśavaktraṃ
svatejasā viśvamidaṃ tapantam ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
આદિ, મધ્ય અને અંત વિનાના, અનંત શક્તિવાળા, અગણિત ભુજાઓવાળા, ચંદ્ર અને સૂર્યરૂપી નેત્રોવાળા, સળગતા અગ્નિ જેવા મુખવાળા અને પોતાના તેજથી આ વિશ્વને તપાવતા તમને હું જોઉં છું.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
અર્જુન ફરી વર્ણન તરફ પાછો આવે છે, અને સ્વર વધુ તીવ્ર બને છે. ફરીથી તેને કોઈ આદિ, મધ્ય કે અંત દેખાતો નથી. ચંદ્ર અને સૂર્ય કૃષ્ણની આંખો છે, અને તેમનું મુખ પ્રજ્વલિત અગ્નિ છે. પહેલી વાર એક ભયજનક સૂર પ્રવેશે છે: પોતાના તેજથી તેઓ આખા વિશ્વને તપાવી રહ્યા છે. પ્રકાશ હવે માત્ર ભવ્ય નથી, પણ દઝાડનારો પણ છે. દર્શન આશ્ચર્યમાંથી ધીમે ધીમે ભય તરફ ખસવા લાગે છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08