البيت 10.37
वृष्णीनां वासुदेवोऽस्मि पाण्डवानां धनञ्जयः ।
मुनीनामप्यहं व्यासः कवीनामुशना कविः ॥
النقحرة
vṛṣṇīnāṃ vāsudevo'smi pāṇḍavānāṃ dhanañjayaḥ |
munīnāmapyahaṃ vyāsaḥ kavīnāmuśanā kaviḥ ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
વૃષ્ણિઓમાં હું વાસુદેવ છું, પાંડવોમાં ધનંજય છું. મુનિઓમાં હું વ્યાસ છું, અને કવિઓમાં ઉશના કવિ છું.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
હવે યાદી કથાના પોતાનાં પાત્રો સુધી પહોંચે છે. વૃષ્ણિઓમાં, કૃષ્ણના પોતાના કુળમાં, તેઓ વાસુદેવ છે, એટલે સ્વયં કૃષ્ણ. પાંડવોમાં તેઓ ધનંજય, એટલે અર્જુન, આ જ શ્રોતા છે. મુનિઓમાં તેઓ વ્યાસ છે, આ કથાના રચયિતા. કવિઓમાં તેઓ ઉશના છે, જેને શુક્રાચાર્ય તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, દૈત્યોના ગુરુ અને બુદ્ધિના આચાર્ય. અર્જુનને પોતાને યાદીમાં જોઈને સમજાય છે કે દિવ્યતા તેનાથી દૂર નથી; તે પોતે પણ તેનું એક રૂપ છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08