البيت 10.1
भूय एव महाबाहो शृणु मे परमं वचः ।
यत्तेऽहं प्रीयमाणाय वक्ष्यामि हितकाम्यया ॥
النقحرة
bhūya eva mahābāho śaṛṇu me paramaṃ vacaḥ |
yatte'haṃ prīyamāṇāya vakṣyāmi hitakāmyayā ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: മഹാബാഹുവേ, എന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ വചനം ഒരിക്കൽക്കൂടി കേൾക്കുക. നീ ഇതിൽ സന്തോഷിക്കുന്നതിനാൽ, നിന്റെ നന്മ ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ അത് നിന്നോടു പറയാം.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ആരും ചോദിക്കാതെതന്നെ കൃഷ്ണൻ വീണ്ടും ഉപദേശിക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്നതോടെ ഈ അധ്യായം തുടങ്ങുന്നു. തന്റെ വാക്കുകളെ അദ്ദേഹം പരമമെന്നു വിളിക്കുന്നു; അർജുനന്റെ ക്ഷേമത്തിലുള്ള കരുതൽ കൊണ്ടാണ് പറയുന്നതെന്നും, കേൾക്കുന്നതിൽ അർജുനൻ ആനന്ദിക്കുന്നുണ്ടെന്നും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ അധ്യായം ഭക്തിയിലേക്കുള്ള ക്ഷണത്തോടെ അവസാനിച്ചിരുന്നു; ഇപ്പോൾ മുന്നിലുള്ളത് കലങ്ങിയ മനസ്സല്ല, ആകാംക്ഷയുള്ള ഒരു ശ്രോതാവാണ്. യുദ്ധഭൂമിയുടെ തിടുക്കത്തിൽനിന്ന് പ്രിയപ്പെട്ട ഒന്ന് പങ്കുവയ്ക്കുന്ന ഗുരുവിന്റെ ഊഷ്മളതയിലേക്ക് സ്വരം മാറുന്നു. ദിവ്യത ലോകത്തിൽ പ്രകടമാകുന്ന വഴികളാണ് ഇനി വിവരിക്കാൻ പോകുന്നത്.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08