البيت 1.47
एवमुक्त्वार्जुनः सङ्ख्ये रथोपस्थ उपाविशत् ।
विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ॥
النقحرة
evamuktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśat |
visṛjya saśaraṃ cāpaṃ śokasaṃvignamānasaḥ ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
सञ्जय कहलनि: युद्धभूमि मे एना कहि अर्जुन अपन धनुष आ बाण फेकि देलनि आ शोक सँ व्याकुल मोनक संग रथक आसन पर बैसि रहलाह।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
सञ्जय अध्यायक समापन करैत छथि। अपन बात कहि अर्जुन धनुष आ बाण फेकि दैत छथि आ रथक आसन पर बैसि रहैत छथि, हुनक मोन शोक सँ व्याकुल अछि। जे योद्धा किछुए क्षण पहिने धनुष उठौने छलाह, ओ आब ओकरा त्यागि दैत छथि। ई दृश्य प्रथम अध्यायक विषाद केँ पूर्णता दैत अछि। एहि अध्याय मे कृष्ण लगभग मौन रहलाह, मात्र रथ चलौलनि आ देखबाक लेल कहलनि। आगाँक अध्याय मे ओ बजताह, आ गीताक वास्तविक उपदेश आरम्भ होयत।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08