البيت 1.39
कथं न ज्ञेयमस्माभिः पापादस्मान्निवर्तितुम् ।
कुलक्षयकृतं दोषं प्रपश्यद्भिर्जनार्दन ॥
النقحرة
kathaṃ na jñeyamasmābhiḥ pāpādasmānnivartitum |
kulakṣayakṛtaṃ doṣaṃ prapaśyadbhirjanārdana ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ஜனார்த்தனா, குலத்தை அழிப்பதன் தீங்கைத் தெளிவாகக் காணும் நாம், இந்தப் பாவத்திலிருந்து விலக வேண்டும் என்பதை ஏன் அறியக்கூடாது?
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
முந்தைய சுலோகத்தில் தொடங்கிய சிந்தனை இங்கே நிறைவடைகிறது. கௌரவர்களால் தீங்கைக் காண முடியாவிட்டாலும், அர்ஜுனனாலும் அவன் சகோதரர்களாலும் காண முடியும்; ஆகவே அதைச் செய்யாமல் இருக்கும் அறிவு அவர்களுக்கு இருக்க வேண்டும். அறிவு பொறுப்பைக் கொண்டுவருகிறது என்பது அவன் வாதம். தெளிவாகக் காண்பது பற்றிய இந்த முறையீடு முக்கியமானது, ஏனெனில் கீதை முழுவதும் சரியான பார்வையைப் பற்றியதே. இங்கே தான் தெளிவாகக் காண்பதாக அர்ஜுனன் நம்புகிறான், அவன் தர்க்கமும் ஒழுங்காக உள்ளது. அந்தப் பார்வையே எவ்வளவு முழுமையானது என்பதைப் பின்வரும் உபதேசம் கேள்விக்குள்ளாக்கும்.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08