البيت 1.29
सीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यति ।
वेपथुश्च शरीरे मे रोमहर्षश्च जायते ॥
النقحرة
sīdanti mama gātrāṇi mukhaṃ ca pariśuṣyati |
vepathuśca śarīre me romaharṣaśca jāyate ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ମୋର ଅଙ୍ଗ ଅବଶ ହୋଇଯାଉଛି, ପାଟି ଶୁଖିଯାଉଛି; ଶରୀର ଥରୁଛି ଓ ଲୋମ ଟାଙ୍କୁରି ଉଠୁଛି।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ଅର୍ଜୁନ ନିଜ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଶାରୀରିକ ଭାଷାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ଅଙ୍ଗ ଅବଶ, ପାଟି ଶୁଖିଲା, ଶରୀର କମ୍ପିତ ଓ ଲୋମ ଠିଆ। ଏଗୁଡ଼ିକ ତୀବ୍ର ଆଘାତର ଲକ୍ଷଣ, ଆଉ ଗୀତା ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସିଧାସଳଖ କହେ। ଯେଉଁ ମହାଧନୁର୍ଧର କିଛି ପଦ ଆଗରୁ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସରେ ଧନୁ ଉଠାଇଥିଲେ, ଏବେ ନିଜ ଶରୀର ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଉଛି। ପଦଟି ଦେଖାଏ ଯେ ତାଙ୍କ ସଙ୍କଟ ଏକ ଅମୂର୍ତ୍ତ ସନ୍ଦେହ ନୁହେଁ, ପୂରା ଅସ୍ତିତ୍ୱରେ ଅନୁଭୂତ କିଛି; ସେଥିପାଇଁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉତ୍ତରକୁ ମଧ୍ୟ କେବଳ ଯୁକ୍ତିଠାରୁ ଆଗକୁ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ହେବ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08