البيت 1.12
तस्य सञ्जनयन्हर्षं कुरुवृद्धः पितामहः ।
सिंहनादं विनद्योच्चैः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥
النقحرة
tasya sañjanayanharṣaṃ kuruvṛddhaḥ pitāmahaḥ |
siṃhanādaṃ vinadyoccaiḥ śaṅkhaṃ dadhmau pratāpavān ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ਤਦ ਉਸਦਾ ਹੌਸਲਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਦਾਦਾ, ਪਰਤਾਪੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗਰਜ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸੰਖ ਵਜਾਇਆ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ਭੀਸ਼ਮ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਕਰਨੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਬੇਚੈਨੀ ਵੇਖ ਕੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਯੋਧਾ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗਰਜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਖ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਦਾ ਰਵਾਇਤੀ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਕੁਰੂਆਂ ਦਾ ਵਡੇਰਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਮਕਸਦ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਹੌਸਲਾ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਲੰਮੀ ਗੱਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਸੰਖ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08